Eenendertig VN-agentschappen en nog eens vijfendertig andere internationale organisaties die zich inzetten voor het goede doel, zien hun financiering drastisch dalen. Zij zullen het verlies van honderden miljoenen dollars betreuren. Ook het beruchte Intergouvernementele Panel voor Klimaatverandering (IPCC) wordt gekort. Dit is een zware klap voor de 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de VN. De VN is al decennialang een broeinest van anti-Amerikaanse retoriek en veel conservatieve organisaties, waaronder deze schrijver, hebben opgeroepen tot een volledige terugtrekking.

Er is zojuist geschiedenis geschreven. De petrodollar is dood. Tokenisatie van activa zal de dollar vervangen bij de prijsbepaling van olie. De IMEC-corridor is opnieuw opgestart, met of zonder de Straat van Hormuz. Dit alles onder leiding van de VAE; het machtsevenwicht in het Midden-Oosten is verschoven. Dit bevestigt de inhoud van mijn nieuwe boek, The New Economics of Technocracy.

Hoe is al dit afval – pure duurzame ontwikkeling, ook wel technocratie genoemd – in onze steden en staten verschenen? Antwoord: een voltallig spervuur ​​van VN-agenten. Ik daag je uit om op Google naar jouw stad en de woorden 'klimaatactieplan' te zoeken. Je zult geschokt zijn! Ik schat dat zeventig procent van alle steden al een formeel plan heeft, en nog eens twintig procent werkt eraan.

De Verenigde Naties staan ​​op een terrein van 17 hectare in Manhattan, dat oorspronkelijk in 1946 werd geschonken door John D. Rockefeller jr. Sindsdien is het ondergeschikt aan de mondiale elite om de wereld te domineren, ondanks dat het grotendeels werd gefinancierd met Amerikaans belastinggeld. De Trilaterale Commissie, opgericht door David Rockefeller in 1973, gebruikte de VN om Agenda 21, Agenda 2030, Duurzame Ontwikkeling, klimaatverandering en Netto Nul-uitstoot te verspreiden. Goed zo: het zou ons niet langer moeten storen.