Het aantal gewone mensen dat wordt gearresteerd voor het protesteren tegen datacenters is verbazingwekkend.

Er is heel wat voor nodig om de gemiddelde Amerikaan zo boos te maken dat hij bereid is de gevangenis in te gaan. Gearresteerd worden is een enorme ellende, met rechtszittingen, boetes en een strafblad dat je carrière- en huisvestingskansen voor de rest van je leven kan belemmeren.

Voor de meeste mensen is alleen al de dreiging van een gevangenisstraf voldoende om zich voorbeeldig te gedragen. Toch zijn datacenters in 2026 een van de weinige kwesties geworden die steeds meer Amerikanen ertoe aanzetten het risico toch te nemen.

Tot nu toe heeft Futurism in de VS minstens 37 arrestaties geteld die voortvloeiden uit protesten tegen datacenters dit jaar. Daarnaast waren er nog 12 gevallen waarbij de politie ingreep om te voorkomen dat demonstranten of sprekers lokale bestuurders confronteerden, hoewel dat aantal in werkelijkheid waarschijnlijk veel hoger ligt, aangezien deze gevallen minder snel het nieuws halen.

Anders dan bij andere periodes van politieke onrust in de recente geschiedenis, is het moeilijk om deze activisten tegen datacenters demografisch in te delen. Ze variëren van landeigenaren tot natuurkundeleraren, van generatie Z tot generatie B, van plattelandsbewoners tot ouders in de voorsteden.

Ondanks hun verschillen hebben de arrestanten één ding gemeen: ze vonden allemaal dat de acties van democratisch gekozen functionarissen de wensen van hun kiezers niet weerspiegelden, maar in plaats daarvan de belangen van grote technologiebedrijven dienden.

Neem bijvoorbeeld het geval van de 42-jarige Pablo Payan, een onderhoudsmanager uit Indiana. Tijdens een openbare bijeenkomst in mei, gehouden om de plannen voor de bouw van een enorm Amazon-datacenter in de stad Hobart te bespreken, weigerde Payan zich voor de officiële bekendmaking te identificeren voordat hij het woord nam. Dit leidde ertoe dat de politie probeerde hem te verwijderen.

Terwijl agenten hem naar buiten begeleidden, vroeg Payan naar eigen zeggen waarom hij werd verwijderd. Daarop arresteerden de agenten hem wegens huisvredebreuk en verstoring van de openbare orde.

"Naar mijn mening werd ik eruit gezet om te bewijzen dat de wet aan hun kant staat en dat als mensen zich blijven uiten en hun stem laten horen, ze ook geïntimideerd of gearresteerd zullen worden door de politie," vertelde Payan na afloop aan Fox32 . "Dus ik denk dat het een machtsvertoon was."

In tegenstelling tot het "anti-technologie-extremisme" waar wetshandhavingsinstanties en de regering-Trump voor hebben gewaarschuwd, zijn deze demonstraties overwegend vreedzaam en escaleren ze alleen tot fysieke confrontaties wanneer de politie iemand fysiek aanpakt om diegene te verwijderen. Veel van de aanklachten volgen wanneer activisten tegen datacenters zich niet aan de regels houden, zoals het iets overschrijden van de toegestane spreektijd.

Lux Claridge, een natuurkundeleraar uit Emporia, Kansas, is een schoolvoorbeeld van de absurde manieren waarop lokale bestuurders de politie kunnen inzetten om afwijkende meningen de kop in te drukken. Tijdens een openbare bijeenkomst eerder deze maand werd Claridge gearresteerd nadat hij applaudisseerde ter ondersteuning van een ander lid van de gemeenschap dat zich uitsprak tegen een voorgestelde datacentercampus van 1,000 hectare. Daarmee overtrad hij een regel van de commissie die "knipoogjes" en "applaudisseren" verbiedt.

"Ik ben er volledig van overtuigd dat applaudisseren een grondwettelijk recht is dat ik bezit," zei Claridge na afloop in een interview met 404 Media . "Ik mag dat recht uitoefenen zolang ik de boel niet verstoor, en ik blijf volhouden dat ik dat absoluut niet heb gedaan."

'Ik heb het recht om te applaudisseren,' vervolgde Claridge, 'en als jullie me weg willen hebben, zullen jullie me eruit moeten slepen.'