|
Je krijgen Trinity-audio speler klaar... |
Toen Somerset Dwyer een appartement met twee slaapkamers in Nob Hill vond , had ze het gevoel dat ze het onmogelijke had gedaan. Ze was opgegroeid op slechts vier blokken van haar nieuwe woning en zou na haar studie voor het eerst in een eigen appartement gaan wonen, waarmee ze voor het eerst als volwassene terugkeerde naar San Francisco. Ze was enthousiast om in een buurt te wonen die ze de belichaming van "Oud San Francisco" noemde, met zijn eethuizen en ruige bars die ze zich herinnerde uit haar jeugd. Maar toen ze er aankwam, merkte ze dat er iets in de sfeer van de buurt veranderd was.
“Alles was weg. Iedereen werkt vanuit huis en er is geen gemeenschapsgevoel meer”, zei Dwyer. Een nieuwe golf van door kunstmatige intelligentie aangewakkerde, technologiegerelateerde gentrificatie sijpelde door in de weinige plekken in San Francisco die nog onaangetast waren gebleven, en voor Dwyer “maakte het het moeilijk om weer een band met de stad te krijgen.”
Hoewel de wereld San Francisco wellicht beschouwt als de belangrijkste stem in het AI-debat, hebben veel jongeren er, misschien verrassend genoeg, een hekel aan. In een stad met een lange geschiedenis van het aantrekken van jongeren vanwege haar rijke artistieke en progressieve erfgoed, zeggen sommigen dat kunstmatige intelligentie alles vertegenwoordigt waar de stad tegen is.
Op woensdagavond komt een kleine groep mensen samen in Kiitos Cocktail Lounge and Sports Bar aan Capp Street voor een drankje. Je herkent ze meteen aan hun uiteenlopende leeftijd, etniciteit en andere demografische kenmerken, en aan hun identieke felrode T-shirts met de opvallende witte tekst: STOP AI.
De activistische organisatie Stop AI is in 2024 in Oakland opgericht, maar komt nu in de hele Bay Area bijeen. De deelnemers vertegenwoordigen verschillende generaties en zijn allemaal geïnspireerd door de negatieve gevolgen van AI die ze in hun dagelijks leven ervaren.
Een voormalig software-ingenieur wiens baan werd overgenomen door AI, wordt nu "gepest" met billboards van AI-startups die beweren "geen mensen meer aan te nemen". Een kunstleraar van in de zeventig maakt zich zorgen over de toekomst van de beeldende kunst wanneer alles kan worden gekopieerd. En Valielza Huynh-O'Keefe, een 27-jarig lid van de gemeenteraad van San Francisco namens de Groene Partij, wil voorkomen dat AI nog meer invloed op haar leven krijgt dan nu al het geval is.
"Ik denk dat het nihilisme sterk aanwezig is bij Generatie Z, en dat de aanname dat we AI leuk vinden over het algemeen misplaatst is. Generatie Z wil er wel iets aan doen, maar ik denk dat er gewoon een gebrek aan politieke richting is," zegt Huynh-O'Keefe.
Een recente peiling van Gallup bevestigt dit. Hoewel ongeveer de helft van de ondervraagde Gen Z'ers aangaf dagelijks of wekelijks AI te gebruiken, neemt de scepsis en de tegenstand toe. Jonge volwassenen die de arbeidsmarkt betreden, maken zich zorgen over het verlies van banen, en bijna de helft van de ondervraagden zei dat de risico's van het gebruik van AI op de werkvloer zwaarder wegen dan de voordelen. Slechts 15% gaf aan AI als een netto voordeel te zien.
Huynh-O'Keefe, oorspronkelijk uit Las Vegas, verhuisde in 2024 naar San Francisco met haar partner, die was toegelaten tot de medische faculteit van UCSF. Ze werd meteen verliefd op de stad, met name op het openbaar vervoer, maar merkte dat de stad met de opkomst van AI "minder gastvrij" was geworden. Ze woont in een appartementencomplex in Mission Bay, recht tegenover het hoofdkantoor van Open AI. Toen ze Stop AI buiten zag protesteren, voelde ze zich geïnspireerd om zich in te zetten, vooral omdat de groep niet aan een bepaalde politieke partij verbonden was.
"De kwestie van AI, en met name die van datacenters, heeft mensen uit het hele politieke spectrum weten te verenigen. Het is niet echt een kwestie van Democraten of Republikeinen," vervolgde ze. "Ik weet dat veel Gen Z'ers kijken naar ambachten en fysieke beroepen die moeilijker te automatiseren zijn en dat ze zich daarom afzetten tegen het traditionele, generieke hoger onderwijs."
Er is de afgelopen tijd een trend ontstaan onder afgestudeerden van Generatie Z die sprekers uitjouwden die het over AI hadden tijdens afstudeerceremonies. Aan de Universiteit van Arizona werd voormalig Google-CEO Eric Schmidt uitgejouwd toen hij zei dat deze generatie "AI mede vorm zal geven". Aan de Universiteit van Centraal-Florida werd vastgoedonderneemster Gloria Caulfield met afkeuring ontvangen in het hele stadion nadat ze de opkomst van AI vergeleek met de Industriële Revolutie.
Pas afgestudeerden hebben wellicht alle reden om zich ertegen te verzetten. Generatie Z is volgens recente studies "de grootste verliezer in de AI-economie". Economen schatten dat de vervanging van AI door nieuwe werknemers en de trage werving van personeel ervoor zorgen dat er in de VS netto 11,000 banen per maand verloren gaan, aldus een AI Adoption Tracker van Goldman Sachs.
"Rijke en machtige mensen in deze stad zijn er natuurlijk helemaal voor," zei Huynh-O'Keefe. "Maar gewone mensen willen het juist wat rustiger aan doen."
Toen de aanwezigen op de bijeenkomst in Capp Street gevraagd werden naar de wereld die Generatie Z zou erven, bespraken ze Daniel Alejandro Moreno-Gama, de 20-jarige die eerder dit jaar naar verluidt een molotovcocktail naar het huis van Sam Altman in San Francisco gooide. Een van hen herhaalde Moreno-Gama's citaat : "Jongeren gebruiken ChatGPT om te valsspelen, voordat ze beseffen dat ze zichzelf bedriegen."
Andere Gen Z'ers uit San Francisco beschreven een vergelijkbaar patroon: aanvankelijk omarmden ze AI omdat het nuttig leek of uit angst om achterop te raken, om er vervolgens gedesillusioneerd door te raken.
Een 23-jarige persoonlijk assistente, opgegroeid in San Francisco, die voor dit verhaal anoniem wil blijven in overeenstemming met het ethische beleid van Hearst uit angst voor gevolgen voor haar baan, vertelde SFGATE over de enorme druk om bij te blijven. Ze zei dat ze zich in het begin zo onervaren voelde dat ze overal advies zou hebben aangenomen, dus AI leek haar een uitkomst.
“Maar naarmate ik meer ervaring opdoe, merk ik dat het tijdverspilling is. Ik kan veel beter met mensen praten, bellen en vragen stellen.” Ze vervolgde: “Het is een vreemde balans om me aan te passen aan deze tool. Ik voel de druk om me aan te passen aan ‘de toekomst’, maar die toekomst valt tegen. Het is net alsof ik een domme vriend heb.”
Ze vertelde dat haar baas haar onder druk zet om de tool te gebruiken om haar achterstand in te halen, en dat wanneer ze niet zeker weet hoe ze een taak moet voltooien, hij een AI-chatbot tevoorschijn haalt en in plaats daarvan "het kleine assistentje in zijn zak" om hulp vraagt. "De oudere generaties staan er versteld van", zei ze. "Wij zijn degenen die teleurgesteld zijn."
"Ik denk dat de omarming van AI een van de grootste scheidslijnen van onze generatie zal worden," vervolgde ze, en zei dat ze als geboren en getogen inwoner van San Francisco de gevolgen van die verdeeldheid nu al ziet. "Als ik hoor dat iemand in de AI-sector werkt, beoordeel ik die persoon volledig. Onze jeugd zat vol met bijzondere mensen en gemeenschappen die hier al heel lang woonden. We zien nu een nieuw gevoel ontstaan door deze AI-boom, een gevoel dat zich niets aantrekt van onze cultuur."
Ze zei dat ze deze veranderingen zelfs had opgemerkt toen ze naar bekende bars ging. "Er wonen nu zoveel mensen van onze leeftijd in North Beach en zij veranderen de stad. Ze werken in de AI-sector met een typische, ietwat excentrieke financiële uitstraling, en dat verandert onze stad," zei ze. "De stad wordt nu overspoeld door een nieuw soort jongeren."
Een recent onderzoek van CoworkingCafe toonde aan dat San Francisco de tweede plaats inneemt wat betreft verdienpotentieel voor pas afgestudeerden in 2026, na Atlanta. De stad biedt het hoogste mediane inkomen voor jonge professionals van alle grote Amerikaanse steden, namelijk $110,135.
De cultuuroorlog tussen techneuten en inwoners van San Francisco is niets nieuws; sterker nog, die kloof is misschien wel een symbool geworden van de stad zelf. In de jaren negentig zorgde de dotcom-boom voor een enorme economische omslag in de stad, en begin jaren 2010 zorgden de sociale mediahubs van Silicon Valley ervoor dat achterstandswijken zoals SoMa en de Mission snel gentrificeerden. Maar voor velen voelt deze AI-golf anders aan. Terwijl steeds meer AI-bedrijven zich voorbereiden op een beursgang en een nieuwe generatie miljonairs uit hun werknemersbestand voortbrengen, heeft de rijkdom die San Francisco binnenstroomt weinig gedaan om de ongelijkheidskloof te dichten, die nog steeds tot de grootste van het land behoort.
Voor veel jonge inwoners van San Francisco is de opkomst van AI onontkoombaar en onvermijdelijk. Zelfs als Generatie Z er professioneel nog geen last van heeft gehad, zou het wel eens hun intrede kunnen doen in de datingwereld. Known, de eerste datingapp die gebruikmaakt van AI, profileert zich specifiek voor inwoners van San Francisco. Giselle Perez, een 29-jarige geboren en getogen San Franciscoan die in de Mission woont, probeerde de app uit omdat ze nieuwsgierig was met wie ze via de app in contact zou komen.
Maar toen ze meer over het concept te weten kwam, raakte ze ontmoedigd. Ze ontdekte dat AI een profiel voor je genereert op basis van een paar vragen, en dat je je profiel niet kunt bewerken zodra het automatisch is aangemaakt. Je wordt uitsluitend gekoppeld op basis van de gegenereerde AI, en je kunt vooraf geen contact opnemen met je date.
Nadat ze contact had opgenomen met de oprichter om haar zorgen te uiten, werd ze afgewezen. Haar negatieve recensie werd prompt 's nachts verwijderd en Perez raakte steeds gefrustreerder.
“Mij werd verteld dat dit een app voor inwoners van San Francisco was, of in ieder geval voor de lokale bevolking, en ik was benieuwd of dat klopte. Maar de app is niet door iemand van hier gemaakt, en zeker niet voor ons. Daten is hier als inwoner al moeilijk, en AI maakt het alleen maar moeilijker”, aldus Perez. “AI-bedrijven vertegenwoordigen de inwoners van San Francisco niet, en ze zouden dat ook niet moeten beweren.”
Dwyer verhuisde vorig jaar van haar appartement in Nob Hill naar een kunstenaarsloft in een industriële hoek van Bayview. Ze zegt dat ze zich daar veel beter voelt. "We wilden meer ruimte en een lagere huur," legde Dwyer uit. "En het lijkt meer op het San Francisco zoals ik het me herinner. Ons appartement zou zo omgebouwd kunnen worden tot een AI-startup. Ik ben heel blij dat dat niet zo is," zei Dwyer.
Haar nieuwe locatie mist de schaduw van een enorm AI-reclamebord bij de afrit van de snelweg 101 op een paar honderd meter na. "Het is vreemd hoe het je volgt," zei Dwyer. "Ik weet niet tot wie die reclameborden zich richten, maar het zijn in ieder geval niet mijn buren."
Eigenlijk is het meer alsof je een defect apparaat hebt waarvan je niet weet dat het defect is.
Je krijgt een revolutionaire informatiedienst/persoonlijke assistent 'aangeprezen' die misleidt met valse informatie, en je weet nooit helemaal zeker waarover gelogen wordt, noch in welke mate.
In plaats van je leven makkelijker te maken, bezorgt het je juist meer werk, omdat je alle resultaten moet controleren en de fouten moet corrigeren.
Het woord 'vriend' geeft het een vaag menselijk tintje, of in ieder geval een levendig karakter.
Het lijkt erop dat er bij de AI-"assistent" gewoonweg niets te beleven valt... om het maar even zo te zeggen.
AI-modellen lijken echt op de film "Dumb and Dumber". Zeg ik maar even.
Ik sta er steeds weer versteld van hoeveel essays op Substack er zijn die overduidelijk met behulp van AI zijn geschreven (zo niet volledig), met intacte gedachtestreepjes en die vreemde, willekeurige zinsbouw. En dan ook nog eens in overvloed.
Je hebt waarschijnlijk gelijk als je denkt dat AI, net als Facebook, het domein van de oudere generaties zal worden.
Maar wat gebeurt er nu eigenlijk echt met de bouw van datacenters? En hoe barst een AI-bubbel?